Ubezpieczenie komunikacyjne, pożyczki bez BIK

Finanse

Wpisy

Pożyczki i kredyty

wiatrosolar.pl/turbiny-wiatrowe/ Nasze potrzeby konsumpcyjne są nieskończone. Nie zawsze mamy wystarczająco dużo oszczędności, aby je wszystkie zaspokoić. Wówczas musimy albo je ograniczać, albo zapożyczyć się na określoną sumę pieniędzy i z nich sfinansować zakup lub wyjazd. Jeśli Twoje potrzeby są krótkoterminowe lub małe, to dobrym rozwiązaniem będzie zastosowanie długoterminowego kredytu lub pożyczki gotówkowej. Wprawdzie wszystkie pożyczki są pewnym rodzajem zadłużenia, ale jeśli zostaną rozłożone na długi czas, to ich spłata nie będzie zbyt obciążająca dla domowego budżetu. Często jesteśmy wręcz zmuszeni brać kredyt, czy pożyczkę. Niekiedy musimy sięgać nawet po kredyt pozabankowy. Często bierzemy kredyty hipoteczne, kredyty na auto i inne cele konsumenckie.

Ubezpieczenie a wiek ubezpieczonego

Wiek ubezpieczonego ograniczony jest na ogół do 60 roku życia, a przy niektórych opcjach do 55 (a nawet 50), natomiast wiek pozostawania w ubezpieczeniu, tj. górna granica wieku ubezpieczonego, do której przysługuje świadczenie, jest na ogół o 5 lat wyższa, tj. odpowiednio 65 lub 60 lat (55). Wiek ten wymaga dokładnego określenia w warunkach umowy. Zawód ubezpieczonego odgrywa istotną rolę przy ocenie ryzyka wypadkowego. Istnieją zawody, powodujące niewielkie tylko zwiększenie ryzyka, którego można nie brać pod uwagę dla celów ubezpieczenia. Są też zawody, które w znacznym stopniu zwiększają ryzyko wypadków i zachorowań osób je wykonujących, jednak te mogą być ubezpieczone, przy zastosowaniu zwiększonej składki lub zastosowaniu specjalnych klauzul wyłączeniowych. Istnieją jednakże takie zawody, których przedstawiciele nie mogą być przyjęci do ubezpieczenia. Dla ułatwienia oceny ryzyka z tego punktu widzenia, zakłady ubezpieczeń dzielą wszystkie zawody na cztery grupy zawodowe, z których pierwsza grupa traktowana jest jako grupa ryzyka standardowego, druga i trzecia – jako grupy podwyższonego ryzyka, a czwarta – jako grupa o tak znacznie podwyższonym ryzyku, że osoby te nie mogą być objęte ubezpieczeniem (np. rybak, dekarz, murarz, stoczniowiec, górnik, hutnik, policjant używający broni palnej, strażak, pracownik ochrony). W zależności od przynależności aplikującego do określonej grupy ubezpieczenie może być rozszerzone na poszczególne opcje. Ze względu na to, że ubezpieczenie ryzyk dodatkowych może być ograniczone tylko do określonych zawodów, w warunkach umowy przewiduje się obowiązek ubezpieczającego/ubezpieczonego powiadomienia zakładu ubezpieczeń o zmianie lub podjęciu dodatkowego zatrudnienia. Zakład ubezpieczeń może zastrzec wówczas możliwość zmiany warunków dodatkowego ubezpieczenia lub jego zaniechania. Szczególne problemy powstają w sytuacji, gdy aplikant w chwili ubezpieczenia w ogóle nie pracuje (np. student, gospodyni domowa, żołnierz w służbie czynnej). Z reguły zakłady nie przyjmuje wówczas dodatkowych opcji, zwłaszcza związanych z niezdolnością do pracy, lub zawieszają je do czasu podjęcia pracy. Możliwy jest również ograniczony wariant polegający na ubezpieczeniu śmierci i całkowitego trwałego inwalidztwa w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Najczęściej mamy jednak do czynienia z ubezpieczeniem zarówno całkowitego, jak i częściowego trwałego inwalidztwa.

Pierwsze towarzystwa ubezpieczeniowe

Pierwsze towarzystwa ubezpieczeniowe Nowoczesne ubezpieczenia na życie zaczęły powstawać znacznie później, na przełomie XVII i XVIII wieku. Złożyło się na to kilka przyczyn. Przede wszystkim, w tym dopiero okresie rozwijają się podstawy matematyczne operacji długoterminowych. Powstaje nauka rachunku prawdopodobieństwa, ogłoszona przez matematyków i fizyków: Holendra Christiana Huygensa w 1657 r. oraz Francuza Blaise Pascala w 1660 r., a matematyk holenderski Jan de Witt jako pierwszy zajął się teorią ubezpieczeń życiowych. W tym też czasie rozpoczęto badania nad śmiertelnością. Natrafiamy tu na polski akcent, gdyż jedną z pierwszych tablic śmiertelności opracowano na podstawie materiału statystycznego zebranego przez duchownego protestanckiego z Wrocławia, Kacpera Neuman- na. na podstawie rejestrów osób urodzonych i zmarłych w tym mieście. Tablicę tę zbudował Edmund Halley w 1693 r. W Anglii, w 1699 r. powstał pierwszy zakład ubezpieczeń na życie (Society of Assurances for Widows and Orphans) o charakterze przedsiębiorstwa zarobkowego. Zakład ten prowadził jednak wyłącznie ubezpieczenie na wypadek śmierci, dając uprawnionym do świadczenia prawo wyboru między jednorazową wypłatą całego świadczenia a wypłatą renty. Dynamiczny rozwój ubezpieczeń na świecie nastąpił w XIX wieku. Pierwszy zakład amerykański stosujący nowoczesne metody Pensylvania Company powstał w 1809 r. Założony uprzednio w 1794 r. zakład ubezpieczeń Insurance Company of North America, nie różnicujący składki według wieku, zawarł w ciągu pięciu lat działalności tylko 6 umów ubezpieczenia i zrezygnował z prowadzenia ubezpieczeń na życie. W Holandii pierwszy zakład ubezpieczeń Hollandsche Societeit van Levensverzekeringen powstał w 1807 r., a pierwszy zakład belgijski Compagnie belge d’assurances générales sur la vie w 1824. W okresie od 1827 r. do 1829 r. podjęły działalność w Niemczech Gothaer Lebenversicherungs-Gesellschaft i Deutsche Lebenversicherungs-Gesellshaft in Lubeck. W Szwajcarii, po nieudanych próbach w latach 1840 i 1841, znalazł warunki do rozwoju, mimo konkurencji obcych zakładów. Schweizerische Rentenanstalt w Zurychu założony w 1857 r., opierający swoją działalność na współpracy z bankiem szwajcarskim Schweizerische Kreditanstalt. W Rosji pierwszym prywatnym zakładem ubezpieczeń na życie było Rosyjskie Towarzystwo Ubezpieczeń Kapitałów i Rent, późniejsze towarzystwo Życie, założone w 1835 r. Z biegiem czasu przystąpiło do prowadzenia ubezpieczeń na życie kilka innych rosyjskich zakładów.